000022

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                            سمت چپ جمجمه انسان نئو آندرتال و سمت راست جمجمه انسان امروزی است .

 

 

 

 

 

یکی از بارزترین مشخصات دوره کواترنری ( یکی از دوره هایه زمین شناسی )پیدایش و ظهور انسان است . طبق مطالعات و مقایسه فسیل های به دست آمده از تکامل پستانداران به نظر می رسد احتمالآ  انسان ها از تکامل برخی از پریمات ها اشتقاق یافته اند .

فسیل بسیار کمی از پریمات ها آن هم به صورت کامل یافت شده است چون این جانوران در جنگل ها و روی درختان زندگی می کردند و پس از مرگ جسدشان به علت نبود شرایط مناسب فسیل شدن از میان می رفت .نخستین پریمات ها در قاره آمریکاو هروپا می زیسته اند . در حال حاضر میمون های بزرگ را اجداد انسان های اولیه ندانسته و بر خلاف نظریه معروف داروین که میمون ها را اجداد انسان می داند باید گفت که طول استخوانهای انگشت و کف پای میمونهای قدیمی و انسان فرق زیادی دارد .چون در انسان انگشتان پا کوتاه و طول استخوان های کف زیاد است و ای اختلاف ناشی از طرز راه رفتن ایستاده انسان است بر خلاف میمون که چهار دست و پا راه می رود .بنابرین رشد استخوان های دست و پا در دو گروه نامبرده بر عکس یکدیگر است . همچنین استخوان بلند ساق پا انسان و بلندتر بودن استخوان بازو میمون های قدیم . طبق انجام تعیین سن نسبی پتاسیم ـ آرگون . قدیمی ترین انسان مربوط به دو ملیون سال  قبل به  نام " هوموهابی لیس" است  که ایستاده راه می رفته ولی دست های ناکامل تر از دست های انسان همروزی داشته است .

0000666

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                         جمجمه های انسان های نئو آندرتال

 

در مقایسه نیمرخ جمجمه در شامپنزه ـ انسان نئو آندرتال( قبل از صد هزار سال پیش در اروپا می زیستند و فاقد چانه بودند ) و انسان امروزی مشاهده می شود که اندازه صورت کوچکتر و حجم فضای داخل جمجمه بزرگتر می شود .

00000313

 

 

 

 

 با بررسی تکامل جمجمه و اختراعات ابزار سنگی مشاهده می شود که هر چه تکامل جمجمه به پیش می رود ابزار ساخته شده به دست انسان پیشرفت بیشتری حاصل می کند تا به دوران نو سنگی و کشف فلز می رسد .

 3235555eft546

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ابزاز سنگی                                                            ابزاز فلزی

 

 

 

 

مآخذ Ch.Pomrol 1973

 

بر گرفته شده از کتاب زمین شناسی تاریخی

تالیف دکتر خسرو تهرانی

page : 429

 


 

نوشته شده توسط نگار در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387 ساعت 6 PM موضوع | لینک ثابت